Małżonka, urok domowego ogniska

O książce

Małżonka, urok domowego ogniska to najbardziej znane dzieło księdza Karola Grimauda — paryskiego duszpasterza rodzin międzywojnia, wyróżnione w 1929 roku Nagrodą Fabiena Akademii Francuskiej. W pierwszej połowie XX wieku doczekało się trzydziestu czterech wydań i uformowało pokolenia francuskich żon — tych, które w epoce rozwodu cywilnego, laicyzacji szkoły i kultury rozrywki postanowiły zachować wiarę, trwałość i dzieci.

Grimaud nie pisze poradnika. Pisze portret — portret młodej małżonki widzianej w setkach codziennych sytuacji: przy śniadaniu, w sklepie, na wizycie towarzyskiej, przy kolebce nowo narodzonego dziecka, w chwili uniesionego głosu. Pokazuje, jak z tych drobiazgów rodzi się albo raj domowy, albo stopniowa katastrofa. Jego metoda jest metodą świętego Franciszka Salezego: żadnej mistyki bez konkretu, żadnego konkretu bez łaski.

Książka ma trzy części. Motywy przyciągania — dary naturalne, talenty nabyte i cnoty, które czynią żonę „urokiem ogniska". Przyczyny odpychania — światowość, zły charakter, złe gospodarowanie, które ognisko niszczą. Zdobycie królewskości w ognisku — osobista pobożność, chrześcijański wpływ na męża, apostolstwo społeczne. Całość spięta klamrą logiki pastoralnej, której w żadnym współczesnym poradniku małżeńskim już nie spotkasz.